Responsive ThemeForest Wordpress Theme Avada bigtheme.net/wordpress/themeforest/323-avada BIGtheme.net

Typography

Ocena korisnika:  5 / 5

Zvezda aktivnaZvezda aktivnaZvezda aktivnaZvezda aktivnaZvezda aktivna
 

piše Dragan Bajović

Vidosav Stevanović: „Dnevnik samoće“, „Službeni glasnik“, Beograd, 2010

Mnogi čitaoci će se iznenaditi na šta su sve ljudi u vreme Slobe-Slobode pristajali, među njima i oni za koje ni u magnovenju nismo mogli pomisliti da bi se mogli prikloniti takvoj politici, politici propasti

Vidosav Stevanović (1942, Cvetojevac kod Kragujevca), po skromnom mišljenu autora ovog kratkog prikaza, jedan je od najboljih, ako ne i najbolji pisac sa prostora bivše Jugoslavije i današnje Srbije. Kritičan i skeptičan prema svemu, pa i prema samom sebi - ostavši, ako ne računamo njegovu porodicu, sam samcit, prezren od skoro svih svojih kolega pisaca, koji su ga se klonili da im reputacija poslušnika ne bila dovedena u pitanje - odbijao je da se prikloni histeriji mase, da se ukalupi u narod, da postane voljen i hvaljen od naroda koji je, po njemu, zasigurno tabanao pogrešnim putam: od neizmerne ljubavi prema Titu do, takođe, neizmerne ljubavi prema Miloševiću. Ovog drugog kao da su voleli (i vole ga i danas) više nego prvog, zvali su ga Sloba-Sloboda, voleli su ga, kako piše Stevanović, orgazmično. Prvi je zabranjivao nacionalizam, drugi je nacionalizam, koji se odjednom probudio, najpre u onima koji su ranije proganjali i zlostavljali pojedince upravo zbog nacionalizma, iskoristio da povede mase potpuno pogrešnim putem, putem koji vodi u beznađe, patnju, ratove, ubijanja, kriminal, razaranja, pljačke, u uništavanje privrede, siromaštvo, u inflaciju koja u dotadašnjoj svetskoj istoriji nije nigde viđena, u tupost i glupost. Intelektualci, ili idiotizovani inteligenti, kako ih Stevanović naziva, zdušno su, udvorički, ulizički, podrepaški prihvatili novog vođu, slavili ga, stihoklepali mu ode i značajno doprineli uništavanju najpre Jugoslavije, pa potom, konačno i, čini se, zauvek, Srbije.

U uzbudljivom Dnevniku samoće sa podnaslovom Izbor fragmenata 1988-1993, Stevanović prati sva zbivanja iz tog vremena: politička, književna, umetnička, privredna, društvena, pa čak i sportska. U knjizi ćemo se susresti sa desetinama junaka, bez kojih projekat uništenja Slobe-Slobode ne bi uspeo. To su uglavnom intelektualci ili, kako Stevanović kaže, poluinteligenti, preuzimajući termin Slobodana Jovanovića, jednog od najboljih srpskih filozofa i pisaca, čija je dela Sloba-Sloboda zabranio da se štampaju, ili je to, možda, zabranila njegova žena Mira, koja je, uostalom, smatra Stevanović, imala presudnu i presuđujuću ulogu u strahovladi tog bračnog para.

Neću baš sve u ovom prikazu otkrivati, a, ako bih to i pokušao, sigurno ne bih mogao da navedem sva zanimljiva mesta u knjizi, a sve je zanimljivo i ne da vam dok čitate da se ni na trenutak prepustite dosadi. Mnogi čitaoci će se iznenaditi na šta su sve ljudi u vreme Slobe-Slobode pristajali, među njima i oni za koje ni u ludilu nismo mogli pomisliti da bi se mogli prikloniti takvoj politici, politici propasti.

Dragan Bajović

 

 

Ostavite komentar

Sva polja označena * su neophodna

2 Comments

  • Gost - Slobs

    Gost - Slobs

    Srbopljuvaci :-)Kakva nebulozna kategorija. Ti si onda Srboljubac?
    • Ime: Slobs
  • Gost - Matija Pavladoljski

    Gost - Matija Pavladoljski

    Rubrika gubi svaki smisao s obzirom da je priređivač devojački zaljubljen u srbopoljuvače poput Basare, Pančića ili Stevanovića, i patološki ostao zarobljen u devedesetim godinama koje su samo bile uvod u katastrofu koju sad preživljavamo. Dakle, nema smisla nametati ideološke ljubimce kao obaveznu literaturu, već opštim pogledom posmatrati svet danas.
    • Ime: Matija Pavladoljski