Responsive ThemeForest Wordpress Theme Avada bigtheme.net/wordpress/themeforest/323-avada BIGtheme.net

Typography
Zvezda neaktivnaZvezda neaktivnaZvezda neaktivnaZvezda neaktivnaZvezda neaktivna
 

 6. decembar 2019. 

U Narodnoj biblioteci „Stefan Prvovenčani“, u serijalu ,,Znameniti Kraljevčani", sinoć je predstavljen program posvećen porodici Vesnić, jednoj od najpoznatijih kraljevačkih porodica, čiji su članovi ostavili neizbrisiv trag u srpskoj istoriji

Gost programa bio je Radoslav Vesnić, autor knjige „Doktor Milenko Vesnić- gransonjer srpske diplomatije", praunuk čuvenog diplomate Milenka Vesnića i unuk režisera, glumca i filmskog kritičara, Radoslava Vesnića, po kojem je gradska biblioteka u Kraljevu, od 1990. do 2001. godine, nosila ime.

- S obzirom da sam potomak poznatih Kraljevčana, izuzetno mi je drago što se večeras nalazim u Kraljevu, gradu za koji me vežu razne uspomene iz najranijeg detinjstva. Moji preci su se sa Peštera preselili u Grdicu kod Kraljeva, gde su nastavili da stvaraju porodice. Danas, nažalost, u Kraljevu, postoji samo jedna porodica Vesnić- naglasio je Radoslav.

On je, sa ponosom, okupljenim  Kraljevčanima predstavio lik i delo dvojice Vesnića, ali i razne anegdote i zastrašujuće priče koje se vezuju za Soluntski front, bratoubilački rat, priče iz logora, ali i druge znamenite ljude devetnaestog i dvadesetog veka, koji su se sticajem okolnosti, prepletali sa životnim putevima ove nesvakidašnje porodice.

Radoslav je naglasio i to  da je posebno ponosan na svog pradedu Milenka, što je „od jednog seljačeta sa Peštera, postao prvi Srbin koji je doktorirao u Minhenu i postao najmlađi ministar u vladi, sa svega 33 godine života".

- Današnja omladina verovatno ne može da zamisli kroz koje su muke prolazili mladi koji su u to vreme želeli da se obrazuju, a nisu bili deca imućnih građana. Milenko je išao u Gimnaziju, a izdržavao se tako što je prao sudove kod lokalnih bogataša. Završio je  Pravni fakultet i uz pomoć velikog prijatelja, vanbračnog sina kneza Mihaila, Velimira M. Teodorovića, dobio šansu za dalje doškolovavanje. Bio je prvi Srbin, koji je doktorirao u Minhenu, a dobio je stipendiju iz razloga što su se u to vreme, mladi vraćali u otadžbinu i svoja znanja stečena u inistranstvu, prenosili na druge mlade naraštaje  u Srbij - istakao je Radoslav.

On je podsetio okupljene  Kraljevčane na podatak za koji veruje da mnogi ne znaju, a to je da je Milenko Vesnić posredovao oko izrade čuvene slike Paje Jovanovića „Seoba Srba", kao i to da je, dolaskom kralja Petra, 1904. godine, postao prvi srpski ambasador u Parizu, a da je nešto kasnije, dobio čast da kao domaćin, u Ratarskoj školi u Kraljevu, ugosti kralja i patrijarha zajedno. Ovaj Kraljevčanin, takođe, jedan je od  zaslužnih ličnosti za otkrivanje lekovitih svojtstava Mataruške Banje i osnivača ,,Društva za Matarušku Banju".

Kao diplomata, Milenko Vesnić je postigao značajne rezultate, pa je od strane istaknutih istoričara proglašen za jednog od trojice najznačajnijih diplomata u istoriji Srbije. Osnivač je časopisa „Pravnik", član Međinarodnog suda u Hagu, a smataran je za jednog od najvećih boraca za humaniji odnos prema zatvorenicima.

Nakon političke karijere u Beogradu, Milenko Vesnić vraća se u Pariz, gde umire na poziciji ambasadora. Prema zvaničnim podacima, sahrani ovog Kraljevčanina prisustvovali su predstavnici Republike Francuske, najznačajniji književnici, akademici, diplomate, kraljevi i prinčevi tog doba iz raznih zemalja.

Gradonačelnik Predrag Terzić podsetio je da je 3. decembra, na zasedanju Komisije za promenu naziva ulica doneta odluka, da jedna ulica u Kraljevu, dobije naziv po  diplomati i rodoljubu Milenku Vesniću.

- Posle mnogo godina jedna ulica u Kraljevu, nosiće ime po našem sugrađaninu Milenku Vesniću. Podsetio bih da je većina velikih ljudi u devetnaestom veku, poticala  iz siromašnih i seljačkih porodica. Čak 70 procenata srpske elite školovalo se inostranstvu. Milenko je primer snažnog čoveka, koji je isključivo zahvaljujući svom radu,  za manje od 60 godina života, uspeo da od Grdice, stigne  do Pariza, Londona, Haga, Njujorka, Carigrada i Rima, da bi, nažalost, od strane svoje zemlje i naroda bio zaboravljen. Ipak, zahvaljujući njegovom rođaku Radoslavu, danas imamo priliku da saznamo mnogo toga o životu čoveka koji je od jednog seljačeta, postao predsednik Vlade i jedan od najvećih diplomata i boraca za Srbiju - naglasio je Terzić.

Za razliku od Milenka Vesnića, drugi znameniti Vesnić, njegov sinovac,  Radoslav, nije gajio afinitete prema diplomatiji. Naprotiv, njegova ljubav prema umetnosti i rodoljublje - obeležili su ga za ceo život.

Radoslav Vesnić Mlađi istakao je da je bio posebno vezan za svog dedu i da pamti mnoge anegdote i priče, koje je kao dete „upijao" od rođaka, da bi nešto kasnije, sa različitih strana počeo da sakuplja  i zapisuje priče i dokumenta koja svedoče o životu njihovih istaknutih predaka sa željom da ih sačuva od zaborava.

- Moj deda Radoslav bio je glumac i režiser, upravnik Srpskog narodnog pozorišta, reditelj i novinar, a pre svega - čuveni Solunac. Pričao mi je o tome kako je napustio Gimnaziju i pobegao u Šabac, sa namerom da postane putujući glumac. U to vreme, glumci su ovde smatrani „cirkuzantima", ali to je bila njegova ljubav od malih nogu. Milenko je jedini uspeo da  nagovori Radoslava da završi školu, pa da se onda posveti, onome što najviše voli - glumi. Zahvaljujući Milenku, Radoslav je završio Gimnaziju, a kasnije i Filozofski fakultet u Beogradu. Glumu je završio u Moskvi, kod Stanislavskog, gde je kao srpski oficir bio izuzetno cenjen. BIo je veliki prijatelj, a kasnije i kum sa pesnikom Milutinom Bojićem, autorom pesme  „Plava grobnica", čije je stihove čuvao u svojoj uniformi za vreme Solunskog proboja. Branislav Nušić, dok je bio u bolničkoj postelji,  dodelio je Radoslavu da režira čuvenu predstavu „Pokojnik".  Veliki prijatelj je bio i sa čuvenim Markom Muratom i Ivom Vojinovićem, katolikom iz Dubrovnika, koji je sa ponosom isticao svoje srpsko poreklo. Mnogi proslavljeni glumci, poput Mire Banjac i Borisa Dvornika, bili su đaci mog dede - ponosan je Vesnić.

Tokom aprilskog rata 1941. godine ovaj Kraljevčanin komanduje protivvazdušnom baterijom braneći Beograd. Po kapitulaciji odbija položaj upravnika Narodnog pozorišta u Beogradu i predsednika opštine Kraljevo, nakon čega biva uhapšen i odveden u logor na Sajmištu, a kasnije u Nirnrbeg i Hamelburg u Nemačku. 

Radoslav Vesnić Mlađi, i dalje čuva tajna  pisma, kojima su se deda Radoslav i baka, dopisivali za vreme njegovog logorovanja u Nemačkoj, istakavši da su mu za ove spise, nuđene velike sume novca, ali da je odbio, jer „ta pisma nemaju cenu".

- U tim pismima baka, kroz raznorfazne šifre i znake, upozorava deku i sugeriše mu na ovdašnju situaciju. Neverovatno je kako su, kroz najbanalnije primere uspeli da se razumeju na nekom višem nivou. Nisam pristao da prodam ta pisma, jer neke stvari nemaju cenu - naveo je Radoslav.

Nakon završetka II svetskog rata, Radoslav Vesnić je izabran za  direktora i profesora srpskog i francuskog jezika u kraljevačkoj Gimnaziji, ali i za rukovodioca KUD „Kosta Abrašević“. Bio je osnivač je i Saveza udruženja ratnika oslobodilačkih ratova Srbije od 1912. do 1920. godine.

Poznati kraljevački hroničar, doktor Milan Matijević, predsednik Udruženja za negovanje tradicije oslobodilačkih ratova „Jovo Kursula”, iskoristio je priliku i Radoslavu Vesniću, poklonio knjigu ovog udruženja, u kojoj se pominje i ime njegovog slavnog rođaka i imenjaka.

- Srbija ne sme da zaboravi velike ljude, koji su ostavili neizbrisiv trag u istoriji, poput našeg Kraljevčanina, Radoslava Vesnića, koji je, inače, bio i moj gimnazijski direktor i profesor. Prema njemu smo osećali veliko strahopoštovanje, a  pamtim ga kao izuzetno pravičnog, krupnog i rečitog gospodina - istakao je Matijević.

Radoslav Vesnić Mlađi je naglasio da je svestan da većina Kraljevčana ne zna ko su bili čuveni Vesnići, stric i sinovac, koji su obeležili jednu vremensku epohu, svaki u svom domenu, ali da je srećan, što je svoja saznanja i dugogodišnje prikupljanje podataka o svojim precima, imao priliku da podeli sa kraljevačkom publikom, dodavši da oseća zadovoljstvo što će i jedna ulica u Kraljevu, konačno, poneti ime Milenka Vesnića.

                  Jovana Ristić

Fotografije: Ivan Spasojević

Ostavite komentar

Sva polja označena * su neophodna

0 Comments